Publisher

Menu

Filter

Social

Weather Permitting

altVerschijningsdatum12-2014
ISBN139789402600322
TypePaperback
Prijs 29.95
Nur653
Maat25.3 x 17 cm
Aantal pagina's156
TaalEngels
Druk2
Auteur(s)Ilse Wolf
Ook verschenen als
Beschikbaarheiduitverkocht

The 23-year-old documentary photographer Ilse Wolf graduated from the Art Academy AKV St. Joost (Breda, the Netherlands) with ‘Weather Permitting’. She wondered what it would be like to escape from the performance society. To be disconnected 24/7 and not to share everything via social media.

Without telephone and internet access she travelled to Caldey Island, a small island off the coast of Wales. A journey in which she left behind the control freak and telephone addict and in which she looked for solitude. Armed with a pen and a camera a unique book originated that simply by its serene design captures the atmosphere on the island. As if you can hear the never hushed wind around you.

Caldey is a miniscule island off the coast of Wales where time stopped. Once a lively island with children, a school and a village hall, now a base for a secluded life. No supermarket, no street lights. Only a core of twenty-one inhabitants, among them twelve monks, who are one with nature. The islanders depend on the tide, the light and on each other.

What is it like to live a secluded life like that? What does the island bring them? What motivates them? By capturing portraits, interiors, landscape and island scenes in a unique way, Ilse Wolf created a nuanced, complex image of an exceptional, closed community.

‘In September 2013 I was 22 years old. I had just started my graduation year of Photography.

Living in a society in which every is done very quickly, in which there is a continuous pressure to be better than the others. Addicted to social media and a control freak of the highest order. A society in which I felt lonely very often. Lonely also because I had been ill for a long time.

But what is loneliness really? Does that even exist? I wondered what it would be like to be away from the rat race. To be unreachable 24 hours a day. To be really alone. Just to see what each day would bring you. To be dependent on nature.

That’s how I came to Caldey Island. A small island off the coast of Wales with twelve monks and sixteen inhabitants. Without streetlights and without a supermarket. Back in time, it seems. On 2 January 2014 I got on the plane to Bristol for the first time. Armed with only an old Nokia and 5 Euros call credit for emergencies. No internet!

I spent seven weeks at this remote place; an island no bigger than 2 square kilometres. The weeks on Caldey were magnificent, hard, beautiful, frustrating, lonely, scary, intense and fantastic. I have tried to bring these feelings together in the book ‘Weather Permitting’.

A book that will take you momentarily away from society. It will make you think about how it was and still can be.

After my return home I spent weeks on selection, writing the texts and design, together with Linda Braber (Only in Burundi, Mr. Right). And so ‘Weather Permitting’ originated. – Ilse Wolf.

 

 

‘They say that if you’re at Caldey for one year, you can still get back.

Just walk out the front door.

The second year, you will have to jump out of the window.

The third year, you just can’t.

Many people decided to come here for a few months.

Like Blackie.

And Simon.

And they have been here for forty years.’


 

De 23e jarige documentaire fotografe Ilse Wolf studeerde met ‘Weather Permitting’ af aan de kunstacademie AKV st Joost in Breda. Ze vroeg zich af hoe het zou zijn om weg te zijn uit de prestatiemaatschappij. Om niet 24/7 bereikbaar te zijn en niet alles te delen via social media.

Zonder telefoon en internet reisde ze af naar Caldey Island, een klein eiland voor de kust van Wales. Een reis waarin ze de controlefreak en telefoonverslaafde achter zich liet en de eenzaamheid opzocht. Gewapend met pen en camera ontstond aldus een uniek boek dat enkel al door de serene vormgeving de sfeer op het eiland weergeeft. Alsof je de nooit verstommende wind om je heen hoort.

Caldey is een minuscuul eiland voor de kust van Wales waar de tijd stil staat. Wat ooit een bruisend eiland was met kinderen, een school en een buurthuis, is tegenwoordig de basis voor een afgezonderd bestaan. Geen supermarkt. Geen straatverlichting. Alleen een vaste kern van eenentwintig bewoners, waaronder twaalf monniken, die één zijn met de ruige natuur. De eilanders zijn afhankelijk van het tij, het licht, en elkaar.

Hoe is het om zo afgezonderd te wonen? Wat brengt het eiland hen? Wat drijft hen? Door portretten, interieurs, landschaps- en eilandtaferelen op unieke wijze vast te leggen, creëerde Ilse Wolf een genuanceerd, complex beeld van een uitzonderlijk gesloten gemeenschap.

‘22 jaar was ik in September 2013. Net begonnen aan mijn afstudeerjaar fotografie. Levend in een prestatiemaatschappij waarin alles ontzettend snel gaat, waarin er continu druk is om beter te zijn dan anderen. Verslaafd aan social media en een controlefreak tot en met. Een maatschappij waarin ik me heel vaak eenzaam heb gevoeld. Eenzaam ook omdat ik lang ziek ben geweest.

Maar wat is eenzaamheid eigenlijk? Bestaat dat wel? Ik vroeg me af hoe het zou zijn om weg te zijn uit deze jagende maatschappij. Om niet 24 uur per dag bereikbaar te zijn. Om écht alleen te zijn. Om gewoon te zien wat er die dag op je pad komt. Om afhankelijk te zijn van de natuur.

Zo kwam ik op Caldey Island. Een klein eiland voor de kust van Wales met 12 monniken en 16 inwoners. Zonder straatverlichting en zonder supermarkt. Terug in de tijd, lijkt het. Op 2 januari 2014 stapte ik voor het eerst in het vliegtuig naar Bristol. Alleen met een oude Nokia met 5 euro beltegoed voor noodgevallen. Geen internet!

7 Weken bracht ik door op deze afgelegen plek; een eiland amper 2 vierkante kilometer groot. De weken op Caldey waren prachtig, zwaar, mooi, frustrerend, alleen, eng, intens en fantastisch. In het boek Weather Permitting heb ik getracht deze gevoelens bij elkaar te brengen. Een boek dat je even weghaalt uit de snelle maatschappij. Je laat nadenken over hoe het ooit was, en nog steeds kan.

Samen met Linda Braber (Only in Burundi, Mr. Right) ben ik na mijn thuiskomst weken bezig geweest met de beeldselectie, uitschrijven van de teksten en de vormgeving. En zo ontstond Weather Permitting.’ – Ilse Wolf

 

‘They say that if you’re at Caldey for one year, you can still get back.

Just walk out the front door.

The second year, you will have to jump out of the window.

The third year, you just can’t.

Many people decided to come here for a few months.

Like Blackie.

And Simon.

And they have been here for forty years.’